Dat toch weer

Het waren niet de jongeren, niet de 35-minners die je aanspraken op het (bewust) niet dragen van een mondkapje. Het waren niet of nauwelijks de 70-plussers die dat deden. Het was de groep daartussenin, mannen en vrouwen van middelbare leeftijd, beginnende senioren. Sneue, aan het achtuurjournaal verslaafde semi-wijsneuzen bij wie de toekomstmuziek allang is verstomd, de levensvreugde er wellicht nooit is geweest. Die hun afkeurende blik of hun uiting (‘U moet hier een mondkapje op’) niet baseerden op kennis en inzicht, maar simpelweg op het ‘regels zijn regels - en die gelden ook voor u’. Of dat stuitende ‘we hebben orders’ van ooit hele aardige mede-inwoners. Al dan niet gevolgd door een misprijzend gebaar, een scheldwoord of een hedendaagse diskwalificatie. Vanachter een disfunctioneel en wie weet infectueus mondkapje.

Allemaal mensen die op school vaderlandse geschiedenis hebben gehad - en de Grondwet min of meer zouden kunnen kennen. Op zijn minst behoren te erkennen. Allemaal mensen die vele malen met hun ouders en later wellicht met hun eigen kinderen bij oorlogsmonumenten hebben gestaan, daar onder de indruk waren van de voordrachten, een witte roos neerlegden en instemmend knikten bij de door allen meegeprevelde en vaak zo bezield uitgesproken belofte aan de toekomst ‘dit nooit weer’. Daar hebben ze ooit vast wel iets van begrepen.

En nu hebben ze het zelf gedaan. Regel was regel, bevel was bevel. Banggemaakte schapen die wolven bleken te zijn, gingen ze op jacht naar een in leugens gedrenkte ongewenstheid. Die meenden dat ze de hun opgedrongen angst voor bedachte narigheid konden smoren door te trachten het weloverwogen handelen van anderen in te perken.
Zo droegen ze generaties later zelf actief bij aan een tweedeling, aan discriminatie, aan de doortrapte aanslagen op de lichamelijke integriteit, aan de stelselmatige verzwakking van gezondheid en psyche van vele land-genoten. Want regel was regel. De overheid zegt het, de overheid wil het.

Dat toch weer. Ze zagen het niet.

Of  het ‘dit nooit weer’ hebben ze nooit gemeend.

En nu zijn die mondkapjes (voorlopig) weer verleden tijd.

Hoor ik daar - alsof er niets is gebeurd - wederom hun ‘dit nooit weer’?

Lichamelijke integriteit van de mens is in
de coronacrisis op vuige manier aangevallen

Van staatswege een wattenstaafje van een dubieuze PCR-test diep in de neus, om zo onder voorwaarden en tijdelijk een deel van je grondrechten terug te krijgen. Veel erger nog: die rechten onder voorwaarden terugkrijgen als je iets in je lijf hebt laten injecteren dat nog lang niet uit de testfase is. Ofwel: met je gezondheid je lichamelijke integriteit deels en in het niet zelden voorkomende slechtste geval geheel opofferen voor het kunnen beschikken over wat jouw unieke, onverbrekelijke en grondrechtelijke bezit was: jouw vrijheid. Wellicht is dit het meest vuige van de gehele coronacrisis.

Anders niet op vakantie
Een beetje schaapachtig, maar ook met een opgewonden 'ik ben vrij'-houding waar ze zelf overduidelijk niet in geloofde, biechtte begin januari een jonge vrouw voor een camera op dat ze toch maar de booster had genomen, ondanks dat ze van de vorige twee coronaprikken flink ziek was geweest. Omdat ze anders niet op vakantie zou kunnen, naar de Oostenrijkse sneeuw. Lees: zes nachten doorhalen in een disco en overdag giechelend en brak op huurskies in de sneeuw staan prutsen. 
Een mooi, beter gezegd een stuitend voorbeeld van hoe in deze periode de lichamelijke integriteit wordt afgeruild tegen een stuk vrijheid. Het gaat hierbij niet om enkelingen, het gaat om tienduizenden die het overheidscredo 'je doet het voor elkaar' allang hebben gelaten voor wat het toch al niet was, en ervoor hebben gekozen de afruil te maken enkel en alleen voor zichzelf. Voor het ergens kunnen bieren, daten, dansen, doorhalen en wat daar allemaal bij hoort. Voor mijn vrijheid - denken ze.

Sterilisatie - ook zo'n ruil
Dat inruilen van lichamelijke integriteit voor vrijheid is overigens niet nieuw in Nederland. Jacques Presser wijdt in zijn Ondergang - De vervolging en verdelging van het Nederlandse Jodendom in 1940 - 1945 tien bladzijden aan het fenomeen sterilisatie (blz. 343-353). Daarin valt te lezen dat in de eerste helft van 1943 kopstukken van de Duitse bezetting diverse malen vergaderd hebben over sterilisatie van Nederlandse Joden. De uitkomst was dat Joden die deel uitmaakten van gemengde huwelijken in aanmerking kwamen voor de keuze ‘sterilisatie of deportatie’. Daarbij werd vooral de ‘vrijwilligheid’ op de voorgrond geplaatst, en later ook dat er ‘geen verplichting bestaat’. Daarmee zou kritiek van onder andere kerkelijke zijde worden ontkracht. De ingreep is daarom ook niet uitgevoerd door Duitse artsen, maar door Nederlandse en Joodse. Vooral van Joods-orthodoxe zijde kwam protest. En de Joodsche Raad, ofschoon een zeer kleine administratieve afdeling hiervan aan de sterilisatie heeft bijgedragen, heeft de Duitsers formeel gewezen op het goddeloze en mensonterende van de ingreep. Ook het niet-Joodse deel van kerkelijk Nederland heeft een stevig protest laten horen. Tal van kerkgenootschappen (hervormd, katholiek, gereformeerd, luthers, remonstrants) ondersteunden een tekst, waarvan de eerste twee zinnen luidden: ‘De sterilisatie betekent een schennis zowel van goddelijke geboden als ook van menselijk recht. Zij is de uiterste consequentie van een anti-christelijke en volksvernietigende rassenleer, van een mateloze zelfverheffing, van een wereld- en levensbeschouwing die een waarlijk christelijk en menselijk leven onmogelijk maakt …’
Uiteindelijk hebben van de 8.600 personen die het aanging ruim 1100 mannen en 1400 vrouwen gebruik gemaakt van de mogelijkheid de beloofde voordelen te verkrijgen. Achteraf is gebleken dat de operatie nauwelijks iets heeft opgeleverd, het merendeel van de betrokkenen is nadien toch afgevoerd naar Westerbork - en verder.

Vergelijkingen maken tussen het coronabeleid en de Tweede Wereldoorlog is vandaag de dag in het openbaar bestuur en de media klaarblijkelijk niet gewenst. Toch zullen er velen zijn die inzien dat vrijheid kopen met het lichaam altijd ingaat tegen grondrechten, altijd haaks staat op wat de medische stand beoogt te zijn en te brengen en nooit is te verenigen met welke religie en godsdienstige overtuiging dan ook. Waar en wanneer dan ook, door wat voor machthebbers die ruil dan ook wordt ‘aangeboden’. Velen zullen genoemde vergelijking derhalve wel maken, velen zullen de ontstellende overeenkomst zien. Niet in de laatste plaats omdat alles wat in het kader van de coronabestrijding de mens is voorgehouden geen garantie biedt voor volledige gezondheid noch voor volledige vrijheid. 

Crimes against humanity
Maar naast het vergelijkbare heeft het doortrapte coronabeleid kenmerken die nergens mee zijn te vergelijken. Die uniek zijn, maar tegelijkertijd ook zo grof, zo afbrekend van de gezondheid, zo de identiteit deformerend, zo het menszijn onterend, dat het bepaald niet valt uit te sluiten dat uiteindelijk zal worden geconcludeerd dat grosso modo de lichamelijke integriteit van de mens door de uiteenlopende vormen van coronabeleid op een unieke, ongekende manier is aangevallen. Vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog, de killing fields in Cambodja en de onvoorstelbare slachtpartijen in Rwanda zullen daardoor wellicht zinloos of niet mogelijk zijn, alleen al omdat de essentie van de coronamaatregelen is gebaseerd op de bereidwilligheid van de mensen hun eigen gevangenis te bouwen. (Catherine Austin Fitts: 'We've been lured to create our own prison'.)

Om maar 'mild' te beginnen: in een kritisch artikel in het Pharmaceutisch Weekblad (25 januari 2022) keren 11 apothekers zich tegen kindervaccinatie. Zij stellen (gebaseerd op een artikel in de British Medical Journal) dat bij kinderen 12.750 vaccins één ziekenhuisopname kunnen voorkomen, maar dat er tegelijkertijd 5 kinderen moeten worden opgenomen wegens bijwerkingen. Over bijwerkingen van de 'vaccins' tegen corona is al heel veel geschreven en gevraagd, niet in de laatste plaats over de fatale vorm daarvan, oversterfte. Die deed zich in feite in alle landen voor in het vierde kwartaal van 2021. Opvallend is dat de bereidheid en voortvarendheid van overheden om die oversterfte te verklaren bepaald niet groot zijn. Dat zou onder meer te maken hebben met 'de manier van tellen' van de oorzaken van overlijden. Waarover, eveneens op grond van informatie uit tal van landen, is te zeggen dat overheden en gezondheidsinstituten zich cijfermatig schuldig maken aan 'lijkenroof'. Tot in het ridicule namelijk worden overlijdens die helemaal niets met corona te maken hebben (verkeersslachtoffers, kanker, huishoudelijke ongevallen) toch voorzien van 'doodsoorzaak corona'. Professor Sucharit Bhakdi stelt in zijn boek Corona, vals alarm? dat het torenhoge sterftecijfer door corona in België is te verklaren doordat ook elk overlijden dat alleen maar ‘coronaverdacht’ was, werd meegeteld. Terwijl de IFR (dodelijkheid) van Covid-19 in de grafiek van ziektes met een A-status na de piek van april 2020 nauwelijks meer boven de nullijn uitkomt. Dat gemanipuleer met cijfers kwam ook naar voren uit het Freedom of Information request (de Engelse variant van een WOB-verzoek). Daaruit bleek dat er in Engeland en Wales vanaf februari 2020 tot en met december 2021 niet 174.000 covid-doden waren te betreuren, maar ‘slechts’ 17.400.

Ronduit schokkend is het dat Klaus Schwab al in 2015 blijmoedig verkondigde dat de wereld aan de vooravond stond van 'genetic editing'. Waarbij het niet de wereld was die zou gaan veranderen, maar de mens. Wat volgens Schwab 'natuurlijk een grote impact zal hebben op de individuele identiteit'. Nobelprijswinnaar professor Luc Montagnier spreekt in deze over genetisch hacken. Zijn collega-hoogleraar Kees van der Pijl stelt in zijn Pandemie van de angst (2021) ‘dat de autoriteiten nu ook hun zinnen hebben gezet op de menselijke genetische code’. Dat heeft allemaal niet eens de bijklank van keuzevrijheid of instemming.

Niet minder schokkend is het aangetoonde feit dat Pfizer op meerdere manieren met zijn 'vaccin' rommelt. De partijen die voor de voorlopige goedkeuring aan de gezondheidsautoriteiten zijn gegeven, zouden verschillen van wat er vervolgens in miljarden aantallen en zeer winstgevend over de gehele wereld is uitgeleverd. En binnen die leveringen zouden er ook weer verschillen bestaan in samenstelling. Lees: in het hebben van een al dan niet fatale werking. Van meerdere kanten wordt deze werkwijze aangemerkt als 'dodelijke opzet'. (Waaronder Jeroen Pols en Willem Engel in een video van Café Weltschmerz, waarbij zij zich baseren op data-analyses.) Hetgeen ook valt te horen in deze uitspraak van de Belgische viroloog Geert Vanden Bossche: ‘Ze gebruiken volwassen mensen en kinderen als experimentele dieren.’ En de omschrijving Russisch roulette wordt bij herhaling gebruikt, terwijl de aanduiding ‘medisch fascisme’ geen nadere toelichting behoeft. 

Advocaat dr. Reiner Fuellmich spreekt over een ‘sociaal en genetisch experiment’, over ‘crimes against humanity’, waarbij bijwerkingen worden ontkend en rapportages daarover worden geblokkeerd en gecensureerd. Met aan de knoppen ‘dangerous warcriminals’, die ‘zeer gevaarlijke producten’ verkopen als ‘vaccins’. In een video van Rumble.com (10 januari 2022) en eveneens aan het begin van het onlangs in Duitsland gestarte International Criminal Grand Jury Investigation stellen hij en vijftig collega’s: ‘The vaccines are designed to kill and depopulate the planet.’ Ook dr. Paul Marik, hoogleraar geneeskunde in Norfolk, Virginia, is die mening toegedaan. Hij verklaarde tijdens een recente hoorzitting over medicatie en vaccinatie: ‘The federal government is incentivizing hospitals to prescribe a medication which is toxic.’

Professor Bhakdi ging in eerste instantie niet zo ver, maar had het wel uidrukkelijk over ‘door de media gevoede massahysterie, massale beperking van de grondrechten, censuur, lastering van andersdenkenden en gevaarlijke experimenten met mensen’. Later publiceerde hij onderzoeksresultaten van autopsie op coronagevallen, die aangaven dat in de organen van 90% van de gevaccineerden duidelijk bewijs was aangetroffen voor ‘autoimmune self-attack’, vooral in hart en longen.’ Hij stelde daarop dat ‘de prikken vermoorden jong en oud.’

En langs de politieke lijn is het bijvoorbeeld de Kroatische Europarlementariër Mislav Kolakusic die vorige maand de Franse president voorhield: ‘Tens of thousands of citizens have died due to vaccine side-effects.’ Om te vervolgen met: ‘Mandatory vaccinations represent death penalty and its execution for many citizens.’ Met als ‘tegengeluid’ deze uitspraak van Karl Lauterbach, de Duitse Bondsminister van Volksgezondheid: ‘Von den Ungeimpften müssen viele sterben.’ In lijn met de uitspraak van de Franse president Macron, dat het strategie is om het leven van  ongevaccineerden ‘tot het eind zuur te maken’.

Kwaadaardigheid
Het bovenstaande bevat 'slechts' enkele voorbeelden van berichten over misdaden tegen de menselijkheid die onder de vlag van 'coronabeleid' hebben plaatsgevonden of nog steeds gaande zijn. De vraag of er sprake is van onderliggende en bewuste kwaadaardigheid is hem beantwoorden en blijft tegelijkertijd uiterst belangrijk. Het wellicht definitief bevestigende antwoord zal dan tevens rusten op het feit dat biopolitiek al sinds 2004 deel uitmaakt van politieke en de diverse netwerkagenda's, rusten op het verzwakken en versimpelen door de WHO van de definitie van pandemie (2010), het veelvuldige gerommel met de betrouwbaarheid van de PCR-testen, op de rondgezaaide angst en het stelselmatig volgen door RIVM (en buitenlandse zusterorganisaties) en het OMT van de zwartste scenario's, modellen en kansberekeningen, het onnodig in stand houden van de crisissituatie waardoor ook niet-effectieve of zelfs schadelijke maatregelen als mondkapjes en lockdowns gehandhaafd konden blijven. En zeker niet in de laatste plaats zullen dan ook de inmiddels opgeëiste cijfers van Pfizer en andere farmaproducenten op tafel zijn gekomen, net zoals die over bijwerkingen. Daarvan is nu al duidelijk dat die schokkend zullen zijn en veel hoger dan welke overheid of Lareb-organisatie ook tot nu toe hebben durven of mogen toegeven.

Wat zal blijken?
Op macroniveau kan men zonder overdrijving stellen dat de corona-aanpak overal heeft geleid tot een omvangrijke vernietiging van economisch, sociaal en cultureel kapitaal. Pieter Omtzigt: ‘Veel ondernemers zijn in feite onteigend.’ En Marianne Zwagerman: ‘Er is levensvreugde afgenomen, er zijn levensjaren gestolen, er heeft zich een ongekende roof van ondernemerskapitaal voltrokken.’ Zwart onderstreept door een bericht half januari van de Commissie Actuele Nederlandse Suïcideregistratie (CANS), dat in 2021 het aantal zelfdodingen onder jongeren tot 30 jaar met 15% was gestegen.
En het is nog maar de vraag of de medische kosten-batenanalyses per leeftijdsgroep ook maar ergens een plusje zullen laten zien. Daarenboven valt het zeker niet uit te sluiten dat indien er in de nabije toekomst ook op individueel niveau een kosten-batenanalyse wordt gemaakt van het gezondheidsbeleid in de coronajaren, de uitkomst zal zijn dat de lichamelijke integriteit (en het psychische kapitaal) van miljoenen mensen grondig, onnodig en onherstelbaar is beschadigd. 

Dan zal mogelijk ook moeten worden geconcludeerd dat de verzuchting van Mieke Mosmuller ‘We zijn toch op aarde niet om ons in onze lichamelijke integriteit te laten aantasten?’ er een was tegen beter weten in. Vuig zal dan een understatement zijn.

///